De keuze van Toon Delanote

De Standaard  - Toon DelanoteIn de reeks ‘Het Dilemma’ van De Standaard stond illustrator en beeldend kunstenaar Toon Delanote voor de keuze: ‘De Arabier van de toekomst’ van Riad Sattouf OF ‘O scenario’ van Pollet & Pollet:

‘O scenario ligt hier net voor me. Ik ben een fan. Het boek is zo mooi vormgegeven, en dat vind ik vanuit mijn stiel erg belangrijk. Ook de uitgeverij Bries volg ik op de voet: zij maken geen fouten en verzorgen hun uitgaves.’

‘Gemakkelijk te volgen is het verhaal niet: de verteltrant is experimenteel, niet rechtlijnig, niet van a tot z. Maar dat maakt het interessant. Wie de culturele referenties raadt, wint een strip met zichzelf als hoofdpersonage.’

‘Riad Sattoufs strip valt daar niet mee te vergelijken. Het verhaal is veel klassieker verpakt, het is een echte comic.’ ‘O scenario plaats je niet zomaar in een hokje. Zoiets zou ik zelf ook wel willen maken.’

Toon Delanote in De Standaard 28 – 3 – 2015.

 

Recensie O Scenario in RektoVerso

“Ze verleggen bakens op het vlak van de grafische vertelling en getuigen van een narratieve maturiteit die anno 2015 zeer welgekomen is in het Vlaamse stripland. Vergelijk het met een speelfilm van Greenaway: doorheen de onverhulde artificialiteit bemerk je de gulheid van de vertelling en de (on)menselijkheid van de emoties.”

Op Rekto:Verso

 

O Scenario besproken op Cutting Edge

‘O Scenario’ is geen voer voor de massa. Die massa geniet van ‘Kiekeboe’. ‘O Scenario’ kiest koppig haar eigen weg. Gaat voor de grote ideeën, en legt ze op een eigenzinnige en slim gevonden manier uit. Wij appreciëren dat. Hoe John Cage gevonden wordt in een vliegtuig zonder motor – dat vinden wij best grappig.

Cutting Edge.

O Scenario in de Humo

sticker di rupoHumo leidt de onvoorbereide boekenbeursbezoeker naar de books-to- buy:

“Ook in het net verschenen, heerlijk lichtvoetige ‘O Scenario’ laten Pollet & Pollet (Jan en Piet, zo schijnt) de lezer van de ene betekenislaag in de andere tuimelen. Grumbach, een caféfilosoof met praatjes, raakt in z’n stamkroeg (zijn artistieke broer Groove bemant er de toog) in de ban van een donkerhuidige danseres en volgt haar gezelschap naar Avignon; onderweg denkt hij hardop na over het verzinnen van een meesterplot voor een film. De broers Pollet klinken – in stijlvolle zwart-wittekeningen – geestigheden aan pedanterieën, maar leggen tevens de nietigheid des levens bloot: ‘Wat maakt het uit of het leven één groot samenhangend verhaal is of een grabbelton met miljoenen verhaaltjes, mij is alleen dit kleine paragraafje gegeven.'” (Humo)