Gesneuvelde scene (11)

Op het erf

Accessoirist: Wat vinden jullie hier van?

Pessoa: Orgelklanken van de andere oever.

Regisseur: Hoe heet het?

Accessoirist: Klein Harmonisch Labyrint
Accessoirist legt uit dat het in drie delen is opgebouwd:  “Introïtus – Centrum – Exitus”
Op de achtergrond zitten de boer en de boerin tegen de gevel van het huis:


Boer
: Waaraan denk je?

boerin: aan een oud verhaal.

Boer: Met een begin en een eind?

Boerin: met een begin dat zich transformeert in een einde.

Boer: via de natuurlijke weg van midden?

Boerin: het midden is niet interessant

Boer: het is de herhaling van het begin

Boerin: en de voorbode van het einde.

boer: alles is water

boerin: nu is later

Gesneuvelde scene (10)

Regisseur: Grum, je bent een gebroken man. Knoop dat in je oren.

Toef de hond (voice-over):  Zolang ik maar niet de gebroken hond hoef te spelen. Gebukt lopen onder de last van het verleden: wat mensen allemaal niet verzinnen om elkaar bezig te houden. Straks krijgen we een scheut liefde. Mark my words. Sleuren ze er altijd bij als het gevaar voor aandachtsverslapping reeël wordt.”

Gesneuvelde scene 9

Het is nacht op het platteland. In de woonkamer van de boerderij brandt licht. Een man en een vrouw praten. We zien hun silhouetten, profielen vanuit de verte. De man loopt rond, zoekt in laden en onder tafel.

Man: Waar heb ik die zaklamp weer gelaten?

Vrouw: Lipio zat er vandaag nog mee te spelen.

Man: Dat kind gaat ons nog ruïneren.

Vrouw: ach, ’t is zo’n lieverd.

Man: Mmmmmm… daarmee heb ik mijn zaklamp niet terug.

Vrouw: moet je nu echt buiten?

Man: Je hebt het ook gehoord. Het klonk niet pluis.

Vrouw: hij heeft nochtans niet geblaft.

Man: juist daarom…. Ah! Hier ligt ie!

(man komt buiten met de zaklamp)

Vrouw (stem vanuit de woonkamer): Neem je gsm mee. Je weet nooit.

Gesneuvelde scene 8

Regisseur: Hein, je bent een gebroken man. Knoop dat in je oren.

Hond (voice over):  Zolang ik maar niet de gebroken hond hoef te spelen. Gebukt lopen onder de last van het verleden: wat mensen allemaal niet verzinnen om elkaar bezig te houden. Straks krijgen we een scheut liefde. Mark my words. Sleuren ze er altijd bij als het gevaar voor aandachtsverslapping reeël wordt.”

Gesneuvelde scene 7

Een gewoon rijhuisje. Bach zit aan de keukentafel en is zijn schoenen aan het aandoen. Hij kijkt op.

Elk begin is willekeurig en daarom van geen enkel belang. Stel dat Finderz was opgegroeid aan het hof van de koning dan was het evengoed gebeurd. Combinaties zijn eindeloos maar je leven komt tijd tekort om ze allemaal af te lopen.

(staat op en loopt de woonkamer in)

(slaat een toets aan van een buffetpiano) … mmmmm…. deze noot roept alles en niets op…. veelbelovend… met uw goedvinden stel ik voor dat we op dezelfde noot eindigen. Wikken en wegen is nergens goed voor. Zoals ik al zei, willekeur… enfin (neemt een paar okernoten uit een schaal, steekt ze in zijn zak) … ze zijn bijzonder groot dit jaar… (loopt gang door, stapt in een VW camionet)